Schrijven voor scanners: zo bouw je een nieuwsbrief op
Lezers geven je nieuwsbrief gemiddeld nog geen tien seconden. Zo schrijf je teksten die ook bij scannen hun werk doen.
Negen seconden. Zo lang kijkt de gemiddelde ontvanger naar een e-mail, volgens onderzoek van Litmus. Ter vergelijking: deze alinea lezen kostte je er al vier.
Wie zijn nieuwsbrief schrijft als een essay, verliest de lezer dus bij alinea twee. De oplossing: schrijf niet voor lezers, schrijf voor scanners.
De omgekeerde piramide
Conclusie bovenaan, details eronder. Wie na één zin afhaakt, heeft dan tóch de kern mee. Journalisten doen dit al honderd jaar, en die schreven voor mensen mét koffie en tijd. Jouw lezer heeft geen van beide.
Vijf vuistregels
- Eén onderwerp per blok, 50 tot 125 woorden. Langer verhaal? Eén alinea plus een knop naar je website.
- Koppen die op zichzelf staan. Wie alleen de koppen leest, moet de hele nieuwsbrief snappen. (Test het: lees hierboven alleen de koppen. Werkt, toch?)
- Eén primaire knop per nieuwsbrief. Drie gelijkwaardige knoppen is drie keer twijfelen en nul keer klikken.
- Witruimte is geen verspilling. Een dichte lap tekst wordt overgeslagen. Korte alinea's met lucht worden gescand.
- Je boodschap moet zonder beeld overeind blijven. Veel mailclients laden afbeeldingen pas na een klik. Een nieuwsbrief die dan leeg oogt, is al verwijderd.
De vijf-seconden-test
Stuur de testversie naar jezelf. Open hem op je telefoon. Geef jezelf vijf seconden en klap de telefoon dicht. Weet je wat de afzender van je wil? Dan is hij goed. Twijfel je? Schrap de helft en test opnieuw. Het werkt elke keer.